Kasper is gearriveerd!

En eindelijk is hij daar, ondertussen zelfs al 3 weken bij ons. Hij is geboren op 8 november, op zijn uitgerekende dag. En toch heeft hij ons 5 weken laten wachten, this ne kerel!

Omdat die dag mijn uitgerekende datum was, belde ik in de morgen de dokter even om te horen of ik kon langs komen voor een controle. (bij mijn dokter kon ik zelf kiezen wanneer en hoeveel keer ik langs kwam) We konden rond 1 uur bij hem langs gaan. Pieter ging ook mee, deze zwangerschap heeft hij geen enkele consultatie gemist.
Dus om 1 uur zaten we daar en na een controle kregen we te horen dat we nog even geduld moesten hebben, het ging voor één van de dagen zijn. Door deze controle kon het wel eens zijn dat ik in de namiddag wat contracties had maar deze zouden na een paar uur wel terug stoppen. Normaal ging ik die middag samen met Renee de grootouders en tante Tinne oppikken van de luchthaven maar we besloten dan toch maar dat het beter was dat Pieter reed, door de contracties zou mijn concentratie wel eens wat minder kunnen zijn.
We gingen Renee oppikken van school en vertrokken direct naar de luchthaven. En zoals te verwachten was het verkeer weer een ramp en het koste ons anderhalf uur om daar te geraken. Ondertussen waren ze al geland en het was dan ook een heel blij weerzien.
Tijd om terug naar huis te rijden want zowel grootouders, tante Tinne als Renee waren ondertussen heel moe.
En zoals de dokter beloofd had, had ik al heel de middag in de auto contracties.

Tegen half zeven waren we eindelijk terug thuis en in plaats van dat de contracties minder werden, werden ze intenser en kwamen ze sneller achter elkaar. We maakte ons niet teveel zorgen, steeds nog niet overtuigd dat het wel eens echte konden zijn maar voor de zekerheid belde we toch even met de dokter om te informeren wat hij ervan dacht. Omdat we voor een thuisbevalling hadden gekozen kwam de dokter tot bij ons thuis en toen hij tegen half acht arriveerde was ik inderdaad in volle arbeid.
Terwijl het zwembad werd opgezet in de living gingen grootouders en tante Tinne slapen (voor hen was het al 2 uur 's nachts). Renee had ik zelf nog in bed kunnen stoppen en die lag al lekker te slapen, nergens last van.
Iets voor negen stond mijn zwembadje klaar en niet veel later, tien uur, was ons Kasper er al. Inderdaad, hij was even snel als ons Renee. Hij kwam er letterlijk uit gezwommen en volgens de dokter was het de ideale bevalling waardoor de baby geen tot weinig stress heeft ervaren.

Tegen 12 uur lagen we lekker in ons eigen bed en de volgende morgen was het echt feest voor Renee. Niet alleen door de aandacht die ze kreeg van iedereen die in huis rondliep, maar vooral omdat haar klein broertje er eindelijk was. Heel de week heeft ze zich als een perfecte zus gedragen, altijd maar helpen met de baby en hem veel willen knuffelen en kussen. Het ging zelfs zo ver dat hij met haar mee moest gaan slapen.

één van de beste momenten was de volgende morgen, nog geen 12 uur na de bevalling zaten we met de hele familie op het terras te ontbijten terwijl kleine Kasper rustig lag te slapen in zijne box. Het is zo relaxer om thuis te herstellen zonder de stress van het ziekenhuis waardoor Kasper echt een heel rustige baby is en ik ook heel snel op de been was. We denken dat ook hierdoor Renee helemaal niet jaloers is tegenover de baby.

Ik ben heel blij dat we voor een thuisbevalling hebben gekozen, ik zou het zo weer kiezen als ik kon. Buiten het papierwerk is het alleen maar een heel positieve ervaring geweest en als je ziet hoe braaf en rustig Kasper is (we krijgen er veel complimentjes over) geloven we echt dat het aan de thuisbevalling te danken is. Ik kan al niet wachten om hem binnenkort aan de familie voor te stellen!