Zoals ik in mijn vorig bericht had gezegd hoopte ik nu het blijde nieuws van onze nieuwe spruit te kunnen verkondigen. Niets is anders waar, de dag na de vorige post is er vanalles in een sneltempo beginnen veranderen. We zullen beginnen met de zwangerschap.
De dag na de vorige post dus kreeg ik plots hevige contracties tijdens de nacht. Geen oefencontracties, aangezien dit nr. 2 is ken ik wel het verschil. Die maandag zijn we dus langs de gynaecoloog geweest en inderdaad, mijn lichaam was zich aan het klaarmaken voor een bevalling, 5 weken te vroeg. Veel te vroeg dus en daarom moest ik direct met platte rust naar huis en mocht ik echt niets meer doen. Als de baby die week geboren werd moesten we naar het ziekenhuis, vanaf 36 weken mocht het een thuisbevalling zijn. Maar liefst natuurlijk uitstellen tot 37 weken, wanneer hij volledig volgroeid was. En net zoals bij Renee even een kleine paniek, er moest nog zoveel gebeuren waarvoor ik dacht tijd te hebben. De kamer was nog niet in orde, de box stond nog niet in elkaar, de kleertjes waren nog niet gewassen, … Er moest dus vanalles geregeld worden. Te beginnen met Renee tot 5 uur naar school laten gaan zodat ik zoveel mogelijk rust had thuis. Echt hartverscheurend en pijnlijk om haar zo lang in school te moeten laten terwijl ik gewoon thuis was. De eerste week vond ze dat echt niet leuk, gelukkig was ze het bij de tweede week toch al wat meer gewoon.
Ook moest er nog opvang geregeld worden voor Renee, zeker nu de kans bestond dat ik naar het ziekenhuis moest. Gelukkig hebben wij fantastische buren (de dochter babysit soms ook op Renee) en ze wilde maar al te graag Renee opvangen als dat nodig was.
Pieter heeft zich die week thuis extra ingezet met koken en wat kleine huishoudelijke klusjes. En de kuisvrouw van de buren wou wel een dagje hier komen poetsen.
Ik moest die week dus niet meer doen dan Renee 's morgens gaan afzetten en 's avonds terug oppikken. En gelukkig maar want die eerste paar dagen was zelfs die autorit genoeg om contracties op te wekken. Tegen het tweede deel van de week ging het terug veel beter en tijdens het weekend leek het volledig over te zijn. Ik verveelde me ondertussen veel te hard en begon terug kleine dingen zelf te doen, zonder problemen.
En een dikke week later was ik terug alles zelf aan het doen zoals mijn huishouden en naar de Spaanse les gaan.
We hebben nog een paar keer vals alarm gehad, contracties die na een paar uur weer stilvielen, maar het lijkt alsof de kleine van gedacht is veranderd en er nu niet meer uit wil komen. Vorige week zijn we nog eens op controle geweest, de baby is sterk en gezond en ligt perfect in positie. Mijn lichaam is ook volledig klaar voor een bevalling (opening en al) maar er gebeurt niets. Ondertussen zijn we al bijna 39 weken ver en vrees ik dat die zelfs wel eens overtijd wil gaan. Hopelijk niet want dat zou met de huidige situatie nu ook weer niet goed uit komen (later meer over).
Hij is duidelijk goed aan het groeien en bijkomen, mijn buik staat tegenwoordig goed gespannen en de druk op mijn bekken en onderrug is ook niet echt aangenaam. De laatste loodjes zeker? We blijven het rustig aan doen en al deze vrijde tijd vul ik op met wat creatief haakwerk, check de pagina van eigen creaties op deze blog voor de resultaten.
Dit is wel jammer genoeg niet onze grootste kopzorg geweest. Van Pieter zijn werk hebben we ook wat slecht nieuws gekregen. De klant heeft het contract met Jan De Nul vroegtijdig gestopt. Eind oktober moesten ze stoppen met werken en tegen het einde van het jaar moeten ze de site volledig verlaten hebben (Al die grote machines ontruimen vraagt wat tijd). In december hebben we vakantie en we komen dus niet meer terug naar Panama. Oké, wat gaat er dan met ons gebeuren? Ander project zou je denken? Maar er lijken geen andere buitenlandse projecten te zijn op de moment (crisis). De kans is dus groot dat we terug naar België gaan en dit heeft wel grote gevolgen. Terug in België wil zeggen terug een Belgische pree, dus ik moet ook terug gaan werken. En dan gaat de bal aan het rollen, opvang voor de kinderen, terug al die papieren in orde krijgen, wanneer moet ik terug gaan werken en waar kom ik juist terecht? We hadden net ons huis verkocht en een klein (vakantie) appartement gekocht, nu moeten we dus met z'n allen nogal opeengepakt gaan wonen. Auto's aankopen, geen van beide woont dicht genoeg bij z'n werk. En nog veel meer kopzorgen.
Het ergste van al is dat we niets zeker weten, er wordt nog gesproken en onderhandeld over een paar mogelijkheden (niets is echt veelbelovend) maar zolang er geen duidelijkheid is kunnen we ook niets deftig beginnen regelen en afspreken. Het enige dat vast staat is dat we begin december weg moeten uit Panama. Heel leuke timing met de baby (zijn papieren in orde brengen vraagt ook tijd) en net voor die drukke feestdagen.
We hebben ondertussen al zoveel scenario's besproken maar geen enkele is wat we echt willen, we willen in het buitenland blijven werken, zeker tot de kinderen schoolrijp zijn. En ja, we waren nog niet van plan om te stoppen na 2.
Veel meer kan ik hierover op de moment niet zeggen, als-als scenario's uit de doeken doen heeft geen nut en werkt alleen maar verwarrend. Het enige dat we op de moment kunnen doen is onze vingers kruisen en afwachten dat er toch nog wat goed nieuws komt. Of toch iets zo gunstig mogelijk.
En ook is het wachten op de baby, zolang die niet geboren is kunnen we ook geen verhuis plannen want we weten niet wanneer we zijn papieren in orde krijgen. De bedoeling is wel dat van zodra dit in orde is ik de verhuis zo snel mogelijk regel en waarschijnlijk al naar België kom, Pieter zal dan hier blijven tot ongeveer half december. Zo kunnen ik en de kinderen al wat aanpassen aan het grote uur verschil en misschien al wat papierwerk in orde krijgen.
Familie zal nauw op de hoogte gehouden worden en hopelijk jullie via deze blog ook. Maar van zodra de baby geboren is zal hier wel een extra drukke periode aanbreken (nieuwe baby, papieren voor paspoort in orde brengen, verhuis regelen, papieren van de poezen, …)
één leuk vooruitzicht, volgende week vrijdag verwachten we bezoek van moeke, vake en tante Tinne. Daar kijken we echt naar uit! En natuurlijk ook naar de komst van de nieuwe baby. Kan elk moment zijn en kan nog twee weken duren, al dat wachten is ook wel vermoeiend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten