Er is er één jarig HOERA

Weeral twee weken verder en eigenlijk ook wel wat te vertellen. Na ons weekendje aan de zee was het een vrij rustige week. Renee doet het heel goed en is echt van een dreumes naar een kleuter aan het evolueren. Hoewel ze nog altijd veel op haar papa trekt zijn er toch wel wat trekjes van de mama in te herkenen. Zoals de liefde voor het afkluiven van kippenbotjes:

Tijdens het weekend dacht ik dat we wel eens iets leuks samen konden doen, zoals naar de zoo gaan of het aquarium. Jammer genoeg beslist Renee haar gezondheid er anders over. Zaterdagmorgen was ze erg uit haar doen dus besloten we maar niet weg te rijden en alleen maar naar de speeltuin bij ons in't straat te gaan. Daar heeft ze zich van haar beste kant laten zien: http://www.youtube.com/watch?v=68xiFJm2ESQ
Ik hoopte nog dat een middagdutje haar humeur wel zou beteren maar jammer genoeg kwam ze met koorts uit bed. Dit hield vier dagen aan en dinsdag dan toch maar langs de dokter gepasseerd. Diagnose was een sinusitis infectie, nog twee dagen even afwachten en als ze dan nog koorts had starten met ABIO. Gelukkig kwam er tegen woensdag toch beterschap en is alles uiteindelijk van zichzelf genezen.

Die woensdag hadden we ook weer speelclub en deze keer mochten wij gastvrouw spelen. De opkomst was niet zo groot, veel waren met vakantie. Maar niet getreurd want het was een heel gezellige morgen. Renee heeft zich heel goed gedragen en mooi haar speelgoed gedeeld. Ze vond het zelfs zo leuk dat ze de snoeptafel amper opmerkte ;-)

Woensdag avond kwam papa ook terug thuis. Normaal nog een dagje werken en dan drie dagen weekend. Deze werd jammer genoeg ingekort tot 2 dagen weekend. Vrijdagavond moest hij wel op tijd thuis zijn want we gingen naar een info avond rond natuurlijke bevalling. Renee kreeg een babysit, de dochter van een buurvrouw. Paola was netjes op tijd en met een lekkere pasta hebben we de twee meisjes achter gelaten voor een gezellige avond samen.

Gastspreker was de Franse dokter Michel Odent, een man van in de 80 die erg gepassioneerd spreekt over zijn job. Het was een interactieve info avond waarin iedereen vragen kon stellen en hierop werd dan dieper ingegaan. Heel interessant en leerrijk en eigenlijk heeft het me er nog meer van overtuigd om gewoon mijn hart en moederinstinct te volgen als het gaat over hoe ik wil bevallen. Ik wil graag een zo natuurlijk mogelijk bevalling in een zo rustig mogelijke omgeving waarin ik me goed voel. En waar voel je je beter dan thuis? Ik heb ook het geluk een gynaecoloog te hebben die dit ten volle 100% steunt en er zelfs heel veel ervaring in heeft. Natuurlijk spelen er nog wel andere dingen mee een rol voor we zo ver zijn zoals de verdere vordering van de zwangerschap en de gezondheid van de baby. Maar dat zijn dingen die tijd zullen uitwijzen. 

Thuis was alles ook vlot gegaan. Renee had effe last van een nachtmerrie gehad maar de rest van de nacht is rustig verlopen. 

Zaterdag zijn we naar de vismarkt en de groentemarkt. Pieter is jarig deze week en hij ging lekker voor ons koken. Renee en ik zouden voor de taart zorgen. De vismarkt was echt fantastisch, zoveel keuze voor eigenlijk niet veel geld. Het resultaat was een scampi cocktail als voorgerecht en een heerlijk vispannetje als hoofdgerecht. Renee heeft er erg veel van gesmuld. Het dessert was verse fruitsla want een chocolade taart leek ons nogal zwaar om deze maaltijd mee af te sluiten. Die hielden we om zondag nog wat verder te vieren.

Jammer genoeg zaten we zaterdag en zondag onverwacht zonder water en de keuken was dan ook een puinhoop waar niks mee aan te vangen was. Zondag dan maar veel water gaan kopen zodat we toch wat konden afwassen en opkuisen.
's middags was het dan eindelijk tijd voor chocolade taart en kadootjes. Renee (en ook een beetje mama) had voor een paar heerlijke Belgische biertjes gezorgd waar papa heel blij mee was. Renee haar geduld werd wel op proef gesteld omdat ze naar die lekkere taart moest kijken terwijl we een liedje voor papa zongen, hij de kaarsen uitblaasde en de taart werd aangesneden. Het enige was zij wou doen was er met haar handen in graaien, maar dat mocht niet, daarvoor moet ze wachten tot met haar eigen verjaardag.
Na de taart bleken we ook terug water te hebben en het zwembadje werd snel gevuld zodat we de middag toch nog wat in verkoeling konden doorbrengen.
's avonds werd er nog voor papa gedanst op de muziek van Tomorrowland. Zeker 10 min heeft ze rondjes staan draaien in de keuken tot ze begon om te vallen: http://www.youtube.com/watch?v=MsKq0L3VS3M

Maandagmorgen moest papa jammer genoeg terug vertrekken voor 10 dagen jungle. Maar wanneer hij terug is zouden we een paar dagen verlof hebben en ergens heen gaan. Wat het gaat worden staat nog niet vast maar we houden je op de hoogte.

weekendje San Carlos

Vorig weekend is het ons dan toch gelukt, een weekendje naar het strand. We hadden een kamer geboekt in een hostel/B&B 'Ranchos los torros'. Het was gelegen in het plaatsje San Carlos, ongeveer een dik uurtje rijden van Panama stad.

Zaterdagmorgen vertrokken we met een volle picknickbox. We gingen eerst het strand opzoeken en zouden in de vroege middag inchecken zodat Renee nog een dutje kon doen.
Het viel wel effe tegen om het strand te vinden. Er loopt een grote wegas op ongeveer 1,5 km van de zee en er zijn maar weinig straatjes die effectief naar het strand leiden. Veel ervan waren dan nog eens aan hotels of resorts gelinkt. Na wat zoeken op de lokalere zandwegen vonden we dan toch een mooi plekje, met schaduw van een boom. Een mooi zandstrand waarop veel vissersbootjes aangemeerd lagen.

Renee had er zin in, ze kon niet wachten met haar kleren uit te trekken en haar speelgoed te pakken. Het werd dan ook een leuke smosboel in het zand.

Het water was minder haar ding, ze had wat schrik van de golven. Maar op mama's arm heb ik ze dan toch kunnen overtuigen om effe mee het water in te gaan. Er waren maar weinig golven en het water was heel warm. Echt zalig om in te zitten.

Rond de middag hadden we een lekkere picknick op het strand met vers gesmeerde broodjes en een fruitsapje. Daarna pakte we alles terug in en reden naar onze B&B. Het lag wat afgelegen op een groot stuk grond maar paste wel perfect bij ons weekend. Een open bar/restaurant en daarachter een zwembad met daar rond de kamers.
Het plan was dat Renee een dutje deed terwijl wij wat ontspande aan het zwembad, maar daar had ons meisje geen zin in, ze wou mee komen spelen in het zwembad. De rest van de middag hebben we dus aan en in het zwembad gezeten.

's Avonds was er Argentijnse bbq. Renee kreeg een bordje frietjes zodat ze kon gaan slapen en wij hebben nog van een gezellig en smakelijk avondje genoten.

De volgende ochtend vertrokken we na het ontbijt terug richting strand. Ook nu hadden we weer hetzelfde probleem als de dag ervoor, aan het strand geraken. We hadden iets minder succes en na een tijdje rijden vonden we dan toch een stukje strand met een klein beetje schaduw. Het strand liep wel steil af waardoor er grote en sterke golven waren. Het strand bestond uit fijn zwart zand maar dat kon Renee niet veel schelen. Ook nu had ze weer een hele fijne zand dag en ze zag bij vertrek ook zo zwart als zwarte piet. Doordat de zee zo wild was konden we ze niet goed afspoelen dus mama maar emmertjes water halen om Renee min of meer proper in de auto te krijgen.
één keer dat gelukt was vertrokken we terug richting de stad. Vlak voor we deze inreden passeerde we nog een grote boulevard, Amador. Deze komt uit op drie eilandjes en hierop bevinden zich allerlei restaurantjes. Hier hebben we nog genoten van een lekkere, late lunchen, vis natuurlijk. En voor Renee haar plezier hadden ze een glazen bodem.

Het was een geslaagd weekend waar we enorm van genoten hebben en we zeker nog eens gaan herhalen.

5 maand zwanger

Zoals ik nog beloofd had, een foto van de buik op 5 maand zwanger. Jammer dat ik met de zwangerschap van Renee geen foto's heb getrokken om te vergelijken. Maar ik kan wel met zekerheid zeggen dat hij een stuk kleiner is nu dan twee jaar geleden. Vind ik niet erg, dat maakt het zorgen voor Renee nog niet te zwaar. Grappig dat ook veel mensen nog niet door hebben dat ik zwanger ben. Veel Panamezen zijn hier van zichzelf al dikker dan dat ik nu ben, waarschijnlijk daarmee?

Voor de rest gaat alles goed, de normale zwangerschapskwaaltjes maar niets waar ik echt last van heb. Hij beweegt ook heel veel en fel, dat zal wel typisch zijn voor een jongen zeker?

Het is een gezellige drukke week geweest. Donderdag was ik met Kelsey scholen gaan bezoeken voor Spaanse les te kunnen volgen. Jammer genoeg krijgen we iedere keer hetzelfde antwoord, geen lessen op de moment want er zijn geen studenten. Nog afwachten dus. één school heeft ons belooft in augustus met lessen te starten, duimen maar.
Zondag zijn we op bezoek geweest bij Deborah. Zij heeft twee dochters van 4 en 2,5 jaar. Ze werkt zelf ook voor de firma net als haar man die samen met Pieter in de jungle zit. Het was een heel gezellige ochtend en de meisjes hebben zich enorm geamuseerd. Ik heb ook nog een paar prachtige jurken op de kop kunnen tikken voor Renee. Het was wel ruzie om haar mee naar huis te krijgen, ze wou liever nog wat blijven spelen.
Maandag zijn we op bezoek geweest bij Marijke. Ook zij heeft twee dochters van 2 jaar en 6 maand. Zij is van beide dochters hier bevallen bij dezelfde gynaecoloog waar ik nu bij ga. Twee keer thuis in water, dus ik was wel nieuwsgierig naar wat ze er van te vertellen had. Het was ook een plezier om de twee meisjes samen bezig te zien. Eerst wat onwennig en ruzie maken voor hetzelfde speelgoed maar na een tijd hadden ze door dat samen spelen veel leuker was en ze hebben echt staan gillen van plezier. Ook nu was het weer ruzie om Renee mee naar huis te krijgen. Maar we hebben gevraagd dat Jitske en haar mama maar eens snel bij ons langs moeten komen om te spelen.

Met Renee gaat het ook allemaal goed. Ze beseft niet dat er een baby in mijn buik zit, maar is wel helemaal in de ban van baby's. Ze loopt er vaak direct heen en gaat erbij zitten of geeft een speelgoedje aan het babytje. Heel lief om te zien, ze gaat zeker een goede grote zus worden die (waarschijnlijk teveel) altijd wil helpen.
Ze groeit echt snel en is van een peuter een echte kleuter aan het worden. Naar school gaan doet haar ook deugd, ze leert wat afstand te nemen van mij en meer met andere te communiceren. Elke woensdag hebben we speelclub en zie ik hoe ze als maar sneller ergens op haar gemak is en ook beter met andere kindjes speelt. De eerste keren speelde ze veel op zichzelf, vandaag heeft ze een hele morgen samen gespeeld met de andere en veel plezier gemaakt. Het was echt fantastisch om te zien. Ik zou echt eens moeten leren mijn fototoestel mee te nemen,  dan kan ik het wat delen.

Thuis begint ze ook meer haar eigen plek te zoeken. Zo is ze al twee weken op zoek naar een comfortabele zitplaats voor voor de tv. Ze is begonnen met de kartonnen doos, dan in de grote zetel, dan op een dekentje, ook met de banaan erbij (een groot langwerpig kussen), op haar schommelpaardje, op één van haar stoeltjes, haar speelgoedauto,  in de wasmand, ... Alles werd tot voor de tv gesleurd.

Maar dan eindelijk heeft mama toch toegegeven en voor haar een eigen zetel/troon gekocht. Het is duidelijk he, dit is wat ons prinsesje nodig had ;-)

Sebiet komt Pieter thuis na weer 10 dagen in de jungle te hebben gezeten. Dit weekend gaan we nog eens naar de zee proberen te gaan. Ik heb wat moeite met accommodatie te vinden, dus duimen dat het deze keer wel door gaat.

Bezoek aan de gynaecoloog

Ondertussen zijn we weeral een tweetal weken verder. Heel veel is er in die twee weken niet gebeurd hoor maar ik heb een paar mensen nieuwsgierig gemaakt en die verwachten antwoorden op de blog.

Maar we beginnen bij het begin he. Renee die gaat nu al een maand naar de opvang en begint het steeds leuker te vinden. De eerste week kwamen er veel tranen aan te pas en wou ze me niet los laten. Met de tweede week waren het nog wel tranen maar ging ze toch mooi mee met de juf. De derde week was het zonder tranen en begon ze ook meer los te komen in de klas. Met de vierde week gaat ze al heel graag en krijg ik ze soms zelfs moeilijk mee naar huis. Ze is braaf, speelt met de andere kindjes en vind het heel fijn als de juf haar haar doet. Elke dag komt ze wel met een ander kapsel naar huis.

Ondertussen weet de mama zich ook goed bezig te houden. Niet echt interessante dingen vrees ik, veel huishoudelijke taken, uitzoeken van praktische dingen, regelen van formaliteiten en wachten op de huisbaas voor het repareren van een paar lekken. Ook heb ik Renee haar kamer wat meer kleur gegeven met een paar prachtige stickers van het circus.

Ze vind ze zelf ook prachtig en elke keer ze ze ziet zegt ze 'oohh'.

Ook ben ik een paar uur zoet geweest met het pellen en versnijden van een kokosnoot. Die kwam vers uit onze hof :-)

De poezen zitten ook niet stil, die komen elke dag wel thuis met een hagedis of een vogeltje, vaak meerdere op een dag.

In onze tuin hebben we ook nog wat bezoek gehad van allerlei beestjes zoals een toekan, een kolibrie en zelfs een kleine schorpioen. 

Niet alle beestjes zien we graag komen.

Pieter was weer voor 10 dagen naar de werf in de mijn. Woensdag is hij terug thuis gekomen, donderdag moest hij nog een dag naar kantoor en dan hadden we een lang weekend van 3 dagen waarin we vanalles gepland hadden.

Vrijdag zijn we naar de gynaecoloog geweest.  De dokter was heel aardig, een iets oudere man maar heel familiair waardoor we ons direct op ons gemak voelde. Hij begon met  persoonlijke vragen over wie we waren, waar we vandaan kwamen en wat we deden en nam echt zijn tijd met ons (iets dat we toch zeker niet gewoon zijn). Hij is getrouwd en zijn vrouw is ook gynaecologe en samen zijn ze in Panama gekend voor hun thuisbevallingen. Veel ervan ook nog eens in het water. Ik heb hier vorige week een Hollandse leren kennen die 6 maand geleden bij hem thuis bevallen is en zij kan er alleen maar lovend over spreken. In zijn praktijk hingen er ook veel foto's van thuisbevallingen, dat lijkt me echt wel een unieke belevenis.

Na dit gesprek was er natuurlijk ook een onderzoek van de buik en een echo. We hadden hem laten weten dat we het geslacht nog niet kende en dat we (vooral ik dan) erg nieuwsgierig waren. Dus ging hij eerst eens hier naar kijken. 

De baby hadden we natuurlijk snel gevonden, nog even bepalen hoe die lag, dat viel effe tegen. Fred lag met het hoofd naar ons en de benen de andere kant op (richting mijn rug) met de benen goed dicht genepen. Het was dus heel onduidelijk om een geslacht te bepalen. Heel twijfelachtig zei hij dat hij dacht dat het een meisje was, nog wat verder porren, jaja het was een meisje, zeker weten. Om na een dikke 5 minuten te beginnen twijfelen, nee, volgens hem was het toch een jongen, daar was precies iets te zien. ja, proficiat het word een jongen! oeps, vergist, het was de navelstreng, wacht nog eens zoeken. Sorry, ik heb me vergist, volgens mij is het toch een meisje. ja, deze keer is hij zeker, het wordt een meisje. En toen begon de baby zich te draaien en de beentjes te openen waardoor we eindelijk een duidelijk zicht kregen op het geslacht.

 

Op de echo ligt Fred op de rug, het hoofd is links en rechts steken er twee beentjes in de lucht. En ja, er is toch wel heel duidelijk iets tussen die benen te zien he. Het wordt een jongetje (had ik dat niet van in het begin gezegd).  

Voor de rest is Fred heel gezond, Fred heeft alles wat die moet hebben, is volledig mee met de groei. Zal geen zware baby worden bij de bevalling (waarschijnlijk), maar had al wel grote voeten, wat een verrassing. Fred was ook al goed aan het bewegen (heel beweeglijk zelfs) en had al erg goede reflexen met de handjes. Reflexen die normaal pas over een paar weken zouden ontwikkeld zijn, dus het is een slimmerikske :-) 

Het onderzoek heeft lang geduurd en hij nam echt zijn tijd om ons veel uit te leggen. ook Pieter was heel content. Omdat alles goed is en tot nu toe ook vlot is verlopen hebben we een nieuwe afspraak gemaakt voor over 6 weken, en dan kan Pieter ook terug mee.

Voor zaterdag en zondag hadden we een weekendje aan zee gepland, El Palma. Het ligt op ongeveer een kleine twee uur rijden van hier en zou een echt surferstrand zijn. Wij gingen vooral om eens wat van Panama te zien en Renee lekker in het zand te laten spelen.

Jammer genoeg is dit niet doorgegaan. Vrijdagnacht ben ik ziek geworden, veel overgeven en diarree. Dit heeft ook heel zaterdag geduurd (vooral misselijk). Gelukkig voelde ik me zondag al terug een stuk beter, beetje slap van een dag niets te eten maar dat komt wel goed. Pieter heeft zondag dan weer wat op de zetel gelegen want die voelde zich ook geen 100%, maar het is gelukkig niet doorgekomen. We gaan over twee weken nog eens proberen om naar de zee te gaan. We vonden het natuurlijk heel jammer en zeker voor Renee. We hebben zondagmiddag dan maar haar zwembadje op terras gezet zodat ze daar wat in kon spelen.

Dat was nog heel leuk. Ik hoop dat ik jullie binnen twee weken een verslag met mooie foto's van het strand kan leveren en later deze week zal er ook nog wel een foto volgen van de zwangere buik op 5 maand.