Bezoek aan de gynaecoloog

Ondertussen zijn we weeral een tweetal weken verder. Heel veel is er in die twee weken niet gebeurd hoor maar ik heb een paar mensen nieuwsgierig gemaakt en die verwachten antwoorden op de blog.

Maar we beginnen bij het begin he. Renee die gaat nu al een maand naar de opvang en begint het steeds leuker te vinden. De eerste week kwamen er veel tranen aan te pas en wou ze me niet los laten. Met de tweede week waren het nog wel tranen maar ging ze toch mooi mee met de juf. De derde week was het zonder tranen en begon ze ook meer los te komen in de klas. Met de vierde week gaat ze al heel graag en krijg ik ze soms zelfs moeilijk mee naar huis. Ze is braaf, speelt met de andere kindjes en vind het heel fijn als de juf haar haar doet. Elke dag komt ze wel met een ander kapsel naar huis.

Ondertussen weet de mama zich ook goed bezig te houden. Niet echt interessante dingen vrees ik, veel huishoudelijke taken, uitzoeken van praktische dingen, regelen van formaliteiten en wachten op de huisbaas voor het repareren van een paar lekken. Ook heb ik Renee haar kamer wat meer kleur gegeven met een paar prachtige stickers van het circus.

Ze vind ze zelf ook prachtig en elke keer ze ze ziet zegt ze 'oohh'.

Ook ben ik een paar uur zoet geweest met het pellen en versnijden van een kokosnoot. Die kwam vers uit onze hof :-)

De poezen zitten ook niet stil, die komen elke dag wel thuis met een hagedis of een vogeltje, vaak meerdere op een dag.

In onze tuin hebben we ook nog wat bezoek gehad van allerlei beestjes zoals een toekan, een kolibrie en zelfs een kleine schorpioen. 

Niet alle beestjes zien we graag komen.

Pieter was weer voor 10 dagen naar de werf in de mijn. Woensdag is hij terug thuis gekomen, donderdag moest hij nog een dag naar kantoor en dan hadden we een lang weekend van 3 dagen waarin we vanalles gepland hadden.

Vrijdag zijn we naar de gynaecoloog geweest.  De dokter was heel aardig, een iets oudere man maar heel familiair waardoor we ons direct op ons gemak voelde. Hij begon met  persoonlijke vragen over wie we waren, waar we vandaan kwamen en wat we deden en nam echt zijn tijd met ons (iets dat we toch zeker niet gewoon zijn). Hij is getrouwd en zijn vrouw is ook gynaecologe en samen zijn ze in Panama gekend voor hun thuisbevallingen. Veel ervan ook nog eens in het water. Ik heb hier vorige week een Hollandse leren kennen die 6 maand geleden bij hem thuis bevallen is en zij kan er alleen maar lovend over spreken. In zijn praktijk hingen er ook veel foto's van thuisbevallingen, dat lijkt me echt wel een unieke belevenis.

Na dit gesprek was er natuurlijk ook een onderzoek van de buik en een echo. We hadden hem laten weten dat we het geslacht nog niet kende en dat we (vooral ik dan) erg nieuwsgierig waren. Dus ging hij eerst eens hier naar kijken. 

De baby hadden we natuurlijk snel gevonden, nog even bepalen hoe die lag, dat viel effe tegen. Fred lag met het hoofd naar ons en de benen de andere kant op (richting mijn rug) met de benen goed dicht genepen. Het was dus heel onduidelijk om een geslacht te bepalen. Heel twijfelachtig zei hij dat hij dacht dat het een meisje was, nog wat verder porren, jaja het was een meisje, zeker weten. Om na een dikke 5 minuten te beginnen twijfelen, nee, volgens hem was het toch een jongen, daar was precies iets te zien. ja, proficiat het word een jongen! oeps, vergist, het was de navelstreng, wacht nog eens zoeken. Sorry, ik heb me vergist, volgens mij is het toch een meisje. ja, deze keer is hij zeker, het wordt een meisje. En toen begon de baby zich te draaien en de beentjes te openen waardoor we eindelijk een duidelijk zicht kregen op het geslacht.

 

Op de echo ligt Fred op de rug, het hoofd is links en rechts steken er twee beentjes in de lucht. En ja, er is toch wel heel duidelijk iets tussen die benen te zien he. Het wordt een jongetje (had ik dat niet van in het begin gezegd).  

Voor de rest is Fred heel gezond, Fred heeft alles wat die moet hebben, is volledig mee met de groei. Zal geen zware baby worden bij de bevalling (waarschijnlijk), maar had al wel grote voeten, wat een verrassing. Fred was ook al goed aan het bewegen (heel beweeglijk zelfs) en had al erg goede reflexen met de handjes. Reflexen die normaal pas over een paar weken zouden ontwikkeld zijn, dus het is een slimmerikske :-) 

Het onderzoek heeft lang geduurd en hij nam echt zijn tijd om ons veel uit te leggen. ook Pieter was heel content. Omdat alles goed is en tot nu toe ook vlot is verlopen hebben we een nieuwe afspraak gemaakt voor over 6 weken, en dan kan Pieter ook terug mee.

Voor zaterdag en zondag hadden we een weekendje aan zee gepland, El Palma. Het ligt op ongeveer een kleine twee uur rijden van hier en zou een echt surferstrand zijn. Wij gingen vooral om eens wat van Panama te zien en Renee lekker in het zand te laten spelen.

Jammer genoeg is dit niet doorgegaan. Vrijdagnacht ben ik ziek geworden, veel overgeven en diarree. Dit heeft ook heel zaterdag geduurd (vooral misselijk). Gelukkig voelde ik me zondag al terug een stuk beter, beetje slap van een dag niets te eten maar dat komt wel goed. Pieter heeft zondag dan weer wat op de zetel gelegen want die voelde zich ook geen 100%, maar het is gelukkig niet doorgekomen. We gaan over twee weken nog eens proberen om naar de zee te gaan. We vonden het natuurlijk heel jammer en zeker voor Renee. We hebben zondagmiddag dan maar haar zwembadje op terras gezet zodat ze daar wat in kon spelen.

Dat was nog heel leuk. Ik hoop dat ik jullie binnen twee weken een verslag met mooie foto's van het strand kan leveren en later deze week zal er ook nog wel een foto volgen van de zwangere buik op 5 maand.