zaterdag 7 september 2013

7 maanden zwanger

Gisteren werden we nog eens voor een controle bij de gynaecoloog verwacht. En zoals beloofd werd er ook een echo afgenomen. Vooral om wat metingen te doen in verband met de groei van de baby.

Dat het een bewegelijk ventje was had ik al verteld. En de laatste week werd er veel in mijn ribben geschopt en had ik druk op mijn bekken. Er was dus al wel het vermoeden dat hij al in positie lag, met het hoofd omlaag.
En inderdaad dit werd bevestigd met de echo. Jammer genoeg had die kleine Fred er niet veel zin in en bij het voelen van de koude gel draaide hij zich spontaan om, met de rug naar ons.
Tijdens de echo bleef hij maar wegkruipen van de Dr. en werkte tegen zoveel hij kon. Het was dus niet makkelijk om alle metingen gedaan te krijgen. Veel hebben we van hem dus ook niet gezien, buiten zijn rug dan, maar de meeste metingen zijn dan toch gelukt.
Alles is goed in orde, hartje klopt goed, longen functioneren al, bewegingen zijn zeker goed, normale groei, normale grootte. Verwachtingen blijven zoals vorige keer was gezegd, zelfde afmetingen bij de geboorte zoals Renee, misschien een klein beetje groter aangezien het een jongen is.
Toch maar even afwachten, ik zou er niet van verschieten als die beslist in de laatste maand effe een groeischeut te krijgen. Maar ook al wordt die misschien een iets kleinere baby, we weten allemaal dat hij het binnen de maand zal inlopen net zoals Renee :-)

Er werd nog een belangrijke materie besproken met de Dr. in verband met de bevalling. We zouden heel graag voor de thuisbevalling gaan maar blijkbaar durft het papierwerk dat hierbij komt kijken, nogal aan de lastige kant zijn. Daar hebben we niet veel zin in en het er ook niet voor over.
Maar blijkbaar valt het al bij al wel mee. Een klein jaar geleden heeft een koppel proberen te foeteren met de procedure. Het was een Panamees/Australisch koppel en blijkbaar had hij een zwaar strafblad in Australië en werd nog gezocht voor een paar feiten. Om bepaalde instanties te vermijden hadden ze dus valse verklaringen afgelegd en dit was aan het licht gekomen. Panama is al heel voorzichtig om te voorkomen dat er valse geboorte aangiften worden gedaan (illegale adopties) en na deze zaak werd het dus heel omslachtig om een geboorte certificaat te pakken te krijgen als het kind niet in het ziekenhuis geboren was. De Dr. heeft ons verzekerd dat die storm ondertussen terug bekoeld is en dat het normaal twee tot drie weken in beslag neemt om dit document in orde te krijgen, zonder al te veel speciaal papierwerk. Hij zij zelfs dat hij er mee voor wil zorgen en dat we het dossier nu al kunnen laten openen met als bewijs dat ik effectief zwanger ben, al geruime tijd in Panama verblijf en regelmatig bij de Dr. op controle ga. Volgende week dinsdag gaan we samen naar deze instantie en kunnen we nog eens bij hen informeren wat de procedure op dit moment is en aangezien we ook kunnen bewijzen dat we getrouwd zijn en al een kind hebben zou het helemaal geen probleem mogen zijn voor ons om dit certificaat binnen de normale termijn te krijgen.

Voor de rest verloopt de zwangerschap redelijk vlotjes. Het gaat er wel anders aan toe dan bij Renee. Ik heb ondertussen al twee keer buikgriep gehad en vorige week had ik ook gedurende 4 dagen één of andere infectie. Ook het energie niveau is wel wat lager dan mijn zwangerschap met Renee maar misschien is dat ook omdat er nu al een Renee is. Hij is ook heel beweeglijk en wringt zich in posities die niet altijd even comfortabel zijn voor mij. Maar in grote lijnen mag ik zeker niet klagen hoor.
Ik kan nu al voorspellen dat het een heel actief kereltje word en ook nu weer een koppige karakter heeft geërfd.

Om af te sluiten heb ik natuurlijk nog een paar foto's van de buik, met als extra model Renee.







maandag 2 september 2013

Wat hebben we in augustus zoal gedaan?

Het is weer effe geleden dat ik wat verteld heb over het leven hier in Panama. Eigelijk valt er niet heel veel interessants te vertellen. Ik heb het nogal druk met mijn Spaanse les en het gewone dagelijkse gebeuren.

De voorbije maand hebben we wel twee nieuwe diertjes van Panama leren kennen. Tuur is met een kleine slang naar huis gekomen. Blijkbaar gebeurt dat hier wel vaker dat poezen met kleine slangen spelen maar hij moet ze van mij toch niet mee naar huis brengen zenne. Gelukkig had ik het snel door en heb ik ze beide terug buiten kunnen jagen. Wat ik zover van slangen ken was het volgens mij een giftige soort en heb ik er maar de schop in gezet voor we accidenten hadden. Tuur was er niet zo content mee maar ze heeft blijkbaar nog wel lekker gesmaakt.
Tuur en de slang

Een week later werd ik opgeschrokken door een grote spin die in de gootsteen van mijn buitenkeuken lag. Ze lag al wel op haar rug maar leefde nog. Ook deze heb ik uit haar lijden verlost met een gezonde portie insectenspray. Hoe ze daar terecht is gekomen weet ik niet juist, ik denk niet dat ze er vanzelf geraakt is. Ik moet nog eens bij de lokale buren horen of deze hier veel voorkomt of niet. Voor de slangen hadden ze me al gewaarschuwd, maar van spinnen was er nog niets gezegd. Natascha vertelde me wel dat het een banana spider is. één van de giftigste die er te vinden in, brrr. Ik heb het eens opgezocht maar kan niet bevestigen of het inderdaad om deze soort gaat.



Renee die heeft een zandbak van mij gekregen. Jammer genoeg is dat hier niet te vinden en ben ik wat creatief te werk gegaan. Een klein zwembad met harde rand en bouwzand en voilà, een zandbak waar je schatten zoals schelpen en stenen in kunt vinden. Ze vind hem prachtig en speelt er heel graag in.


Er werd ook voor de eerste keer met vingerverf gespeeld. Vond ze ook heel leuk en verrassend genoeg deed ze dat heel proper. Ze heeft achteraf zelfs alles opgekuist met een vochtig doekje, tot het verfbordje toe.


En haar bedje werd omgebouwd tot een bedje voor grote meisjes. Heel fier was ze om zelf in en uit haar bedje te kunnen. Bij onrustige nachten gebeurde het wel eens dat ze er uit rolde maar ondertussen is dit ook weeral twee weken geleden. De eerste week bleef ze mooi in haar bedje wachten tot ik haar kwam halen maar ondertussen staat ze 's morgens rond half zeven vrolijk in onze kamer om ons te wekken. Gedaan met uitslapen in het weekend.


Voor de rest blijft ze elke week groeien en nieuwe dingen leren. Zelf proberen haar boterham te smeren, haar baby (popje) eten geven, pamper aandoen, schoenen aandoen, kleedjes aandoen, tanden poetsen, ... alles doet ze na wat ze ziet.
Op school gaat het ook heel goed, ze kan al twee Spaanse woordjes, No en aqua. Dat eerste is haar lievelingswoordje en samen met de vinger word het constant gebruikt. Ze is sinds vorige week ook van klasje veranderd en zit nu in het klasje voor de twee tot driejarige. Hier wordt er gekleurd en geschilderd, leren ze tellen en elke maand leren ze een kleur herkennen. op het einde van de maand hebben ze ook een 'kleurenfeestje'. Zo leuk dat ze nu nog liever naar school gaat en dat er dagen zijn dat ze zelfs niet mee naar huis wil.
We zijn ook met potjestraining begonnen. Vooral omdat ze zelf aangaf dat ze dit wil. Ze voelt heel goed aan wanneer ze pipi of popo moet doen komt dit zeggen, gaat dan op haar pot zitten en wil dan geen minuut blijven zitten tot het komt. Resultaat ongelukjes op de grond en Renee die gefrustreerd is omdat het niet lukt. We hebben al vanalles geprobeerd om haar te laten zitten maar nog geen succes, vooral geduld hebben denk ik. Elke weekend word er geoefend in de blote poep en tijdens de week helpt het school ook door haar regelmatig op het potje te zetten. Ook haar pop moet vaak meeoefenen.


We hebben ons ook een hangmat aangeschaft voor op ons terras. Lekker ontspannen in het weekend of geschommeld worden door Renee. Ook zij vind het wel leuk om er in te zitten, al is het natuurlijk maar voor even.


Dit weekend zijn we naar de zoo geweest. Dat viel eigenlijk wel tegen, in een wereldstad als dit zou je toch wel iets van diertjes verwachten. Blijkbaar is het vooral een groot park waar gevonden en verwaarloosde dieren worden opgevangen. Alle dieren zijn dus hier in Panama te vinden en de meeste zien we regelmatig in onze eigen tuin. Het is dus niet voor herhaling vatbaar, volgende keer proberen we het aquarium eens.


En als laatste is Pieter sinds vorige week van functie veranderd binnen het bedrijf. Dit wil zeggen dat hij voorlopig niet meer naar de jungle moet en vooral hier op kantoor in panama city blijft. Als je denkt dat ik hem hierdoor meer zie, jammer genoeg niet, hij draait vaak dagen van 14 tot 15 uur en komt alleen thuis om te slapen. Nu is hij elk weekend 1,5 dag thuis i.p.v. 3 dagen elke twee weken. Ook wel jammer want dat was ideaal om er op uit te trekken.

Het einde van de week worden we terug bij de gynaecoloog verwacht voor een controle. Normaal met een echo dus hopelijk heb ik volgende week wat baby nieuws.

Taboga

Het was de bedoeling dat we in September een weekje weg gingen om Panama te verkennen. De bedoeling was om noord-oost te trekken richting Bocas del Toro. Jammer genoeg besliste Pieter zijn werk anders en kregen we vier dagen verlof. We hadden 1 week om te plannen wat we ermee gingen doen. Uiteindelijk hebben we dan maar beslist om het niet te ver te gaan zoeken en er vooral een rustige vakantie van de maken. Het eiland Taboga ligt vlak voor de kust van Panama city. Het is een half uurtje tot een uurtje (naargelang welke boot) met de ferry varen.


Voor Renee was het natuurlijk een hele belevenis op de boot en ze wou altijd maar rondlopen op die wiegende boot. Op het kleine eiland stond onze gastvrouw ons al op te wachten om ons te helpen met onze bagage. Het eiland is heel klein en het dorpje bestaat uit een wirwar van smalle straatjes. Auto's zie je er amper, de bewoners rijden er rond in kleine elektrische wagentjes of golfkar autootjes. Dit was ook ons vervoermiddel voor onze bagage tot aan het appartement.
Het appartement zag er heel goed uit en vanop het terras hadden we een prachtig zicht over de baai en de oceaan. Er zouden deze tijd van het jaar normaal ook walvissen tot in de baai komen, maar die hebben wij jammer genoeg niet gezien.


We hadden de ferry van zaterdag middag genomen, dus die dag hebben we rustig uitgepakt en vooral wat van het uitzicht genoten.
De volgende dag, zondag, waren we klaar om 's morgens al eens een verkenningstochtje te maken naar het strand. Renee in de rugzak en klaar om te vertrekken. Beneden in het dorp kwam juist de eerste ferry aan, vol met dagtoeristen vanuit Panama stad die hier een dagje naar het strand kwamen.
Op bovenstaande foto zie je een klein eilandje. Tussen Taboga en dit eiland kwam er bij eb een mooi stukje strand vrij. Dit was ook de populairste plaats om te gaan zitten. Toen we hier aankwamen kon Renee niet snel genoeg uit de rugzak om eens zelf op ontdekken te gaan. We hadden ons zwemgerief nog niet aangetrokken die morgen maar dat deerde niet voor Renee en ze was al snel helemaal nat en onder het zand. Plezier had ze wel, schelpjes zoeken en met de voetjes in het water.


In de namiddag zijn we terug gegaan en deze keer met ons zwemgerief aan. De zee was lekker warm  en op het strand was er vanalles te zien en te beleven. Het meeste plezier hadden Renee en haar papa met de bal. Ze leek er maar niet genoeg van te krijgen en bleef maar achter de bal aan duiken en rennen.


De volgende dag hadden we wat pech met het weer. Een hele morgen bleef het maar regenen en we moesten ons maar bezig houden op het terras. Na een uur was Renee het al beu, die wou er duidelijk weer op uit trekken. Er werden verhaaltjes gelezen en met schelpjes gespeeld, er werd in de hangmat geschommeld en met papa geknuffeld.


In de namiddag was het eindelijk gestopt met regenen en trokken we weer naar het strand. Renee had ondertussen energie van een hele dag om kwijt te raken en er werd weer lustig rond gerend achter de bal. Dat deed haar duidelijk deugd.


De volgende dag hadden we meer geluk met het weer. De zon scheen prachtig en zowel 's morgens als 's middags trokken we naar het strand om nog lekker te genieten van de laatste dag aan het strand. de volgende dag zouden we de ferry van 9 uur al nemen want de volgende zou pas in de late middag vertrekken en we moesten op de middag al van het appartement af. En nog een halve dag met bagage op een strand gaan zitten leek ons nu ook niet praktisch.
Op het strand hebben we een diepe put gegraven,


proberen te koprollen,


nog met de bal gespeeld,


emmertjes water gehaald voor zandsoep mee te maken,


naar de bootjes kijken met papa,


en gezwommen.


Het was een simpele strandvakantie, vlak bij huis maar net hetgeen we nodig hadden. En we hebben er met z'n drieën erg van genoten.