Wat hebben we in augustus zoal gedaan?

Het is weer effe geleden dat ik wat verteld heb over het leven hier in Panama. Eigelijk valt er niet heel veel interessants te vertellen. Ik heb het nogal druk met mijn Spaanse les en het gewone dagelijkse gebeuren.

De voorbije maand hebben we wel twee nieuwe diertjes van Panama leren kennen. Tuur is met een kleine slang naar huis gekomen. Blijkbaar gebeurt dat hier wel vaker dat poezen met kleine slangen spelen maar hij moet ze van mij toch niet mee naar huis brengen zenne. Gelukkig had ik het snel door en heb ik ze beide terug buiten kunnen jagen. Wat ik zover van slangen ken was het volgens mij een giftige soort en heb ik er maar de schop in gezet voor we accidenten hadden. Tuur was er niet zo content mee maar ze heeft blijkbaar nog wel lekker gesmaakt.
Tuur en de slang

Een week later werd ik opgeschrokken door een grote spin die in de gootsteen van mijn buitenkeuken lag. Ze lag al wel op haar rug maar leefde nog. Ook deze heb ik uit haar lijden verlost met een gezonde portie insectenspray. Hoe ze daar terecht is gekomen weet ik niet juist, ik denk niet dat ze er vanzelf geraakt is. Ik moet nog eens bij de lokale buren horen of deze hier veel voorkomt of niet. Voor de slangen hadden ze me al gewaarschuwd, maar van spinnen was er nog niets gezegd. Natascha vertelde me wel dat het een banana spider is. één van de giftigste die er te vinden in, brrr. Ik heb het eens opgezocht maar kan niet bevestigen of het inderdaad om deze soort gaat.

Renee die heeft een zandbak van mij gekregen. Jammer genoeg is dat hier niet te vinden en ben ik wat creatief te werk gegaan. Een klein zwembad met harde rand en bouwzand en voilà, een zandbak waar je schatten zoals schelpen en stenen in kunt vinden. Ze vind hem prachtig en speelt er heel graag in.

Er werd ook voor de eerste keer met vingerverf gespeeld. Vond ze ook heel leuk en verrassend genoeg deed ze dat heel proper. Ze heeft achteraf zelfs alles opgekuist met een vochtig doekje, tot het verfbordje toe.

En haar bedje werd omgebouwd tot een bedje voor grote meisjes. Heel fier was ze om zelf in en uit haar bedje te kunnen. Bij onrustige nachten gebeurde het wel eens dat ze er uit rolde maar ondertussen is dit ook weeral twee weken geleden. De eerste week bleef ze mooi in haar bedje wachten tot ik haar kwam halen maar ondertussen staat ze 's morgens rond half zeven vrolijk in onze kamer om ons te wekken. Gedaan met uitslapen in het weekend.

Voor de rest blijft ze elke week groeien en nieuwe dingen leren. Zelf proberen haar boterham te smeren, haar baby (popje) eten geven, pamper aandoen, schoenen aandoen, kleedjes aandoen, tanden poetsen, ... alles doet ze na wat ze ziet.
Op school gaat het ook heel goed, ze kan al twee Spaanse woordjes, No en aqua. Dat eerste is haar lievelingswoordje en samen met de vinger word het constant gebruikt. Ze is sinds vorige week ook van klasje veranderd en zit nu in het klasje voor de twee tot driejarige. Hier wordt er gekleurd en geschilderd, leren ze tellen en elke maand leren ze een kleur herkennen. op het einde van de maand hebben ze ook een 'kleurenfeestje'. Zo leuk dat ze nu nog liever naar school gaat en dat er dagen zijn dat ze zelfs niet mee naar huis wil.
We zijn ook met potjestraining begonnen. Vooral omdat ze zelf aangaf dat ze dit wil. Ze voelt heel goed aan wanneer ze pipi of popo moet doen komt dit zeggen, gaat dan op haar pot zitten en wil dan geen minuut blijven zitten tot het komt. Resultaat ongelukjes op de grond en Renee die gefrustreerd is omdat het niet lukt. We hebben al vanalles geprobeerd om haar te laten zitten maar nog geen succes, vooral geduld hebben denk ik. Elke weekend word er geoefend in de blote poep en tijdens de week helpt het school ook door haar regelmatig op het potje te zetten. Ook haar pop moet vaak meeoefenen.

We hebben ons ook een hangmat aangeschaft voor op ons terras. Lekker ontspannen in het weekend of geschommeld worden door Renee. Ook zij vind het wel leuk om er in te zitten, al is het natuurlijk maar voor even.

Dit weekend zijn we naar de zoo geweest. Dat viel eigenlijk wel tegen, in een wereldstad als dit zou je toch wel iets van diertjes verwachten. Blijkbaar is het vooral een groot park waar gevonden en verwaarloosde dieren worden opgevangen. Alle dieren zijn dus hier in Panama te vinden en de meeste zien we regelmatig in onze eigen tuin. Het is dus niet voor herhaling vatbaar, volgende keer proberen we het aquarium eens.

En als laatste is Pieter sinds vorige week van functie veranderd binnen het bedrijf. Dit wil zeggen dat hij voorlopig niet meer naar de jungle moet en vooral hier op kantoor in panama city blijft. Als je denkt dat ik hem hierdoor meer zie, jammer genoeg niet, hij draait vaak dagen van 14 tot 15 uur en komt alleen thuis om te slapen. Nu is hij elk weekend 1,5 dag thuis i.p.v. 3 dagen elke twee weken. Ook wel jammer want dat was ideaal om er op uit te trekken.

Het einde van de week worden we terug bij de gynaecoloog verwacht voor een controle. Normaal met een echo dus hopelijk heb ik volgende week wat baby nieuws.

Taboga

Het was de bedoeling dat we in September een weekje weg gingen om Panama te verkennen. De bedoeling was om noord-oost te trekken richting Bocas del Toro. Jammer genoeg besliste Pieter zijn werk anders en kregen we vier dagen verlof. We hadden 1 week om te plannen wat we ermee gingen doen. Uiteindelijk hebben we dan maar beslist om het niet te ver te gaan zoeken en er vooral een rustige vakantie van de maken. Het eiland Taboga ligt vlak voor de kust van Panama city. Het is een half uurtje tot een uurtje (naargelang welke boot) met de ferry varen.

Voor Renee was het natuurlijk een hele belevenis op de boot en ze wou altijd maar rondlopen op die wiegende boot. Op het kleine eiland stond onze gastvrouw ons al op te wachten om ons te helpen met onze bagage. Het eiland is heel klein en het dorpje bestaat uit een wirwar van smalle straatjes. Auto's zie je er amper, de bewoners rijden er rond in kleine elektrische wagentjes of golfkar autootjes. Dit was ook ons vervoermiddel voor onze bagage tot aan het appartement.
Het appartement zag er heel goed uit en vanop het terras hadden we een prachtig zicht over de baai en de oceaan. Er zouden deze tijd van het jaar normaal ook walvissen tot in de baai komen, maar die hebben wij jammer genoeg niet gezien.

We hadden de ferry van zaterdag middag genomen, dus die dag hebben we rustig uitgepakt en vooral wat van het uitzicht genoten.
De volgende dag, zondag, waren we klaar om 's morgens al eens een verkenningstochtje te maken naar het strand. Renee in de rugzak en klaar om te vertrekken. Beneden in het dorp kwam juist de eerste ferry aan, vol met dagtoeristen vanuit Panama stad die hier een dagje naar het strand kwamen.
Op bovenstaande foto zie je een klein eilandje. Tussen Taboga en dit eiland kwam er bij eb een mooi stukje strand vrij. Dit was ook de populairste plaats om te gaan zitten. Toen we hier aankwamen kon Renee niet snel genoeg uit de rugzak om eens zelf op ontdekken te gaan. We hadden ons zwemgerief nog niet aangetrokken die morgen maar dat deerde niet voor Renee en ze was al snel helemaal nat en onder het zand. Plezier had ze wel, schelpjes zoeken en met de voetjes in het water.

In de namiddag zijn we terug gegaan en deze keer met ons zwemgerief aan. De zee was lekker warm  en op het strand was er vanalles te zien en te beleven. Het meeste plezier hadden Renee en haar papa met de bal. Ze leek er maar niet genoeg van te krijgen en bleef maar achter de bal aan duiken en rennen.

De volgende dag hadden we wat pech met het weer. Een hele morgen bleef het maar regenen en we moesten ons maar bezig houden op het terras. Na een uur was Renee het al beu, die wou er duidelijk weer op uit trekken. Er werden verhaaltjes gelezen en met schelpjes gespeeld, er werd in de hangmat geschommeld en met papa geknuffeld.

In de namiddag was het eindelijk gestopt met regenen en trokken we weer naar het strand. Renee had ondertussen energie van een hele dag om kwijt te raken en er werd weer lustig rond gerend achter de bal. Dat deed haar duidelijk deugd.

De volgende dag hadden we meer geluk met het weer. De zon scheen prachtig en zowel 's morgens als 's middags trokken we naar het strand om nog lekker te genieten van de laatste dag aan het strand. de volgende dag zouden we de ferry van 9 uur al nemen want de volgende zou pas in de late middag vertrekken en we moesten op de middag al van het appartement af. En nog een halve dag met bagage op een strand gaan zitten leek ons nu ook niet praktisch.
Op het strand hebben we een diepe put gegraven,

proberen te koprollen,

nog met de bal gespeeld,

emmertjes water gehaald voor zandsoep mee te maken,

naar de bootjes kijken met papa,

en gezwommen.

Het was een simpele strandvakantie, vlak bij huis maar net hetgeen we nodig hadden. En we hebben er met z'n drieën erg van genoten.

6 maand zwanger en een bezoekje bij de gynaecoloog

We zijn weeral en maand verder en starten aan trimester 3. Het gaat echt heel snel voorruit. Ik voel me zeker wel zwanger maar ben er wel minder mee bezig dan de eerste keer. Het gaat er zo veel sneller zijn dan verwacht. Misschien ook niet slecht want nu begin ik toch al een mooi tonneke te krijgen en Renee houd er niet echt rekening mee. Kan het haar natuurlijk niet kwalijk nemen, ze begrijpt ook niet echt dat er een babytje in mijn buik zit. Maar hoe meer je aan haar vraagt om iets niet te doen, hoe meer ze het juist wel wil doen. Zoals niet met de lepel op de tafel slaan of niet tegen mijn buik shotten als ik haar probeer te verschonen (soms om te spelen en soms uit frustratie).
Langs de andere kant kijkt ze echt wel uit naar een babytje in huis. Ze doet niets liever dan alles met haar pop naspelen. Deze morgen moest de pop op het verschoningskussen, poep in de lucht en even de thermometer erin. daarna wassen, poepzalf op de poep, pampertje aan, tandjes poetsen, haartjes kammen, noem maar op...

Pruts nr.2 doet het ook heel goed in mijn buik. Er is wel een duidelijk verschil te voelen dan toen ik zwanger was van Renee. Zijn bewegingen zijn minder hevig maar wel veel straffer. Lekker tegen mijn ribben duwen of mijn onderrug of een dikke bult op mijn buik maken langs ene kant, noem maar op. En natuurlijk op de meest lastige momenten he. maar als papa komt voelen houd die zich over het algemeen heel rustig, voor Renee was dit altijd de moment om zich even te laten voelen. Het gaat duidelijk een heel ander karaktertje worden dan Renee, ik ben eens benieuwd :-)

Vorige week vrijdag hadden we nog eens een controle bij de gynaecoloog.  Er is geen echo gebeurd, alleen een lichamelijk onderzoek. Hartje was heel duidelijk hoorbaar en de schattingen van gewicht en lengte liggen mooi op curve. Zou ongeveer hetzelfde worden als ons Renee, net boven de 3kg bij de uitgerekende datum, rond de 50cm.
Voor de rest hebben we het gehad over de bevalling en hoe wij die zien. We willen dus graag doorzetten met een thuisbevalling (als alles vlot blijft verlopen natuurlijk). We konden nog wat vragen stellen en Dr. Aybar vertelde wat we konden verwachten van de bevalling zelf. Veel weet ik hier natuurlijk al van aangezien het niet de eerste is maar het laatste deel van de bevalling is bij ons toen toch anders verlopen dan een normale bevalling. Ik ben dus heel nieuwsgierig of het deze keer anders gaat zijn of weer heel snel. Zoiets is natuurlijk niet te voorspellen en afwachten he.
Over vier weken worden we terug verwacht, dan zal er waarschijnlijk wel een echo gebeurden en ook nog eens een bloedcontrole. Voor nu kan ik jullie dus alleen maar een foto van de buik geven.

Er is er één jarig HOERA

Weeral twee weken verder en eigenlijk ook wel wat te vertellen. Na ons weekendje aan de zee was het een vrij rustige week. Renee doet het heel goed en is echt van een dreumes naar een kleuter aan het evolueren. Hoewel ze nog altijd veel op haar papa trekt zijn er toch wel wat trekjes van de mama in te herkenen. Zoals de liefde voor het afkluiven van kippenbotjes:

Tijdens het weekend dacht ik dat we wel eens iets leuks samen konden doen, zoals naar de zoo gaan of het aquarium. Jammer genoeg beslist Renee haar gezondheid er anders over. Zaterdagmorgen was ze erg uit haar doen dus besloten we maar niet weg te rijden en alleen maar naar de speeltuin bij ons in't straat te gaan. Daar heeft ze zich van haar beste kant laten zien: http://www.youtube.com/watch?v=68xiFJm2ESQ
Ik hoopte nog dat een middagdutje haar humeur wel zou beteren maar jammer genoeg kwam ze met koorts uit bed. Dit hield vier dagen aan en dinsdag dan toch maar langs de dokter gepasseerd. Diagnose was een sinusitis infectie, nog twee dagen even afwachten en als ze dan nog koorts had starten met ABIO. Gelukkig kwam er tegen woensdag toch beterschap en is alles uiteindelijk van zichzelf genezen.

Die woensdag hadden we ook weer speelclub en deze keer mochten wij gastvrouw spelen. De opkomst was niet zo groot, veel waren met vakantie. Maar niet getreurd want het was een heel gezellige morgen. Renee heeft zich heel goed gedragen en mooi haar speelgoed gedeeld. Ze vond het zelfs zo leuk dat ze de snoeptafel amper opmerkte ;-)

Woensdag avond kwam papa ook terug thuis. Normaal nog een dagje werken en dan drie dagen weekend. Deze werd jammer genoeg ingekort tot 2 dagen weekend. Vrijdagavond moest hij wel op tijd thuis zijn want we gingen naar een info avond rond natuurlijke bevalling. Renee kreeg een babysit, de dochter van een buurvrouw. Paola was netjes op tijd en met een lekkere pasta hebben we de twee meisjes achter gelaten voor een gezellige avond samen.

Gastspreker was de Franse dokter Michel Odent, een man van in de 80 die erg gepassioneerd spreekt over zijn job. Het was een interactieve info avond waarin iedereen vragen kon stellen en hierop werd dan dieper ingegaan. Heel interessant en leerrijk en eigenlijk heeft het me er nog meer van overtuigd om gewoon mijn hart en moederinstinct te volgen als het gaat over hoe ik wil bevallen. Ik wil graag een zo natuurlijk mogelijk bevalling in een zo rustig mogelijke omgeving waarin ik me goed voel. En waar voel je je beter dan thuis? Ik heb ook het geluk een gynaecoloog te hebben die dit ten volle 100% steunt en er zelfs heel veel ervaring in heeft. Natuurlijk spelen er nog wel andere dingen mee een rol voor we zo ver zijn zoals de verdere vordering van de zwangerschap en de gezondheid van de baby. Maar dat zijn dingen die tijd zullen uitwijzen. 

Thuis was alles ook vlot gegaan. Renee had effe last van een nachtmerrie gehad maar de rest van de nacht is rustig verlopen. 

Zaterdag zijn we naar de vismarkt en de groentemarkt. Pieter is jarig deze week en hij ging lekker voor ons koken. Renee en ik zouden voor de taart zorgen. De vismarkt was echt fantastisch, zoveel keuze voor eigenlijk niet veel geld. Het resultaat was een scampi cocktail als voorgerecht en een heerlijk vispannetje als hoofdgerecht. Renee heeft er erg veel van gesmuld. Het dessert was verse fruitsla want een chocolade taart leek ons nogal zwaar om deze maaltijd mee af te sluiten. Die hielden we om zondag nog wat verder te vieren.

Jammer genoeg zaten we zaterdag en zondag onverwacht zonder water en de keuken was dan ook een puinhoop waar niks mee aan te vangen was. Zondag dan maar veel water gaan kopen zodat we toch wat konden afwassen en opkuisen.
's middags was het dan eindelijk tijd voor chocolade taart en kadootjes. Renee (en ook een beetje mama) had voor een paar heerlijke Belgische biertjes gezorgd waar papa heel blij mee was. Renee haar geduld werd wel op proef gesteld omdat ze naar die lekkere taart moest kijken terwijl we een liedje voor papa zongen, hij de kaarsen uitblaasde en de taart werd aangesneden. Het enige was zij wou doen was er met haar handen in graaien, maar dat mocht niet, daarvoor moet ze wachten tot met haar eigen verjaardag.
Na de taart bleken we ook terug water te hebben en het zwembadje werd snel gevuld zodat we de middag toch nog wat in verkoeling konden doorbrengen.
's avonds werd er nog voor papa gedanst op de muziek van Tomorrowland. Zeker 10 min heeft ze rondjes staan draaien in de keuken tot ze begon om te vallen: http://www.youtube.com/watch?v=MsKq0L3VS3M

Maandagmorgen moest papa jammer genoeg terug vertrekken voor 10 dagen jungle. Maar wanneer hij terug is zouden we een paar dagen verlof hebben en ergens heen gaan. Wat het gaat worden staat nog niet vast maar we houden je op de hoogte.

weekendje San Carlos

Vorig weekend is het ons dan toch gelukt, een weekendje naar het strand. We hadden een kamer geboekt in een hostel/B&B 'Ranchos los torros'. Het was gelegen in het plaatsje San Carlos, ongeveer een dik uurtje rijden van Panama stad.

Zaterdagmorgen vertrokken we met een volle picknickbox. We gingen eerst het strand opzoeken en zouden in de vroege middag inchecken zodat Renee nog een dutje kon doen.
Het viel wel effe tegen om het strand te vinden. Er loopt een grote wegas op ongeveer 1,5 km van de zee en er zijn maar weinig straatjes die effectief naar het strand leiden. Veel ervan waren dan nog eens aan hotels of resorts gelinkt. Na wat zoeken op de lokalere zandwegen vonden we dan toch een mooi plekje, met schaduw van een boom. Een mooi zandstrand waarop veel vissersbootjes aangemeerd lagen.

Renee had er zin in, ze kon niet wachten met haar kleren uit te trekken en haar speelgoed te pakken. Het werd dan ook een leuke smosboel in het zand.

Het water was minder haar ding, ze had wat schrik van de golven. Maar op mama's arm heb ik ze dan toch kunnen overtuigen om effe mee het water in te gaan. Er waren maar weinig golven en het water was heel warm. Echt zalig om in te zitten.

Rond de middag hadden we een lekkere picknick op het strand met vers gesmeerde broodjes en een fruitsapje. Daarna pakte we alles terug in en reden naar onze B&B. Het lag wat afgelegen op een groot stuk grond maar paste wel perfect bij ons weekend. Een open bar/restaurant en daarachter een zwembad met daar rond de kamers.
Het plan was dat Renee een dutje deed terwijl wij wat ontspande aan het zwembad, maar daar had ons meisje geen zin in, ze wou mee komen spelen in het zwembad. De rest van de middag hebben we dus aan en in het zwembad gezeten.

's Avonds was er Argentijnse bbq. Renee kreeg een bordje frietjes zodat ze kon gaan slapen en wij hebben nog van een gezellig en smakelijk avondje genoten.

De volgende ochtend vertrokken we na het ontbijt terug richting strand. Ook nu hadden we weer hetzelfde probleem als de dag ervoor, aan het strand geraken. We hadden iets minder succes en na een tijdje rijden vonden we dan toch een stukje strand met een klein beetje schaduw. Het strand liep wel steil af waardoor er grote en sterke golven waren. Het strand bestond uit fijn zwart zand maar dat kon Renee niet veel schelen. Ook nu had ze weer een hele fijne zand dag en ze zag bij vertrek ook zo zwart als zwarte piet. Doordat de zee zo wild was konden we ze niet goed afspoelen dus mama maar emmertjes water halen om Renee min of meer proper in de auto te krijgen.
één keer dat gelukt was vertrokken we terug richting de stad. Vlak voor we deze inreden passeerde we nog een grote boulevard, Amador. Deze komt uit op drie eilandjes en hierop bevinden zich allerlei restaurantjes. Hier hebben we nog genoten van een lekkere, late lunchen, vis natuurlijk. En voor Renee haar plezier hadden ze een glazen bodem.

Het was een geslaagd weekend waar we enorm van genoten hebben en we zeker nog eens gaan herhalen.

5 maand zwanger

Zoals ik nog beloofd had, een foto van de buik op 5 maand zwanger. Jammer dat ik met de zwangerschap van Renee geen foto's heb getrokken om te vergelijken. Maar ik kan wel met zekerheid zeggen dat hij een stuk kleiner is nu dan twee jaar geleden. Vind ik niet erg, dat maakt het zorgen voor Renee nog niet te zwaar. Grappig dat ook veel mensen nog niet door hebben dat ik zwanger ben. Veel Panamezen zijn hier van zichzelf al dikker dan dat ik nu ben, waarschijnlijk daarmee?

Voor de rest gaat alles goed, de normale zwangerschapskwaaltjes maar niets waar ik echt last van heb. Hij beweegt ook heel veel en fel, dat zal wel typisch zijn voor een jongen zeker?

Het is een gezellige drukke week geweest. Donderdag was ik met Kelsey scholen gaan bezoeken voor Spaanse les te kunnen volgen. Jammer genoeg krijgen we iedere keer hetzelfde antwoord, geen lessen op de moment want er zijn geen studenten. Nog afwachten dus. één school heeft ons belooft in augustus met lessen te starten, duimen maar.
Zondag zijn we op bezoek geweest bij Deborah. Zij heeft twee dochters van 4 en 2,5 jaar. Ze werkt zelf ook voor de firma net als haar man die samen met Pieter in de jungle zit. Het was een heel gezellige ochtend en de meisjes hebben zich enorm geamuseerd. Ik heb ook nog een paar prachtige jurken op de kop kunnen tikken voor Renee. Het was wel ruzie om haar mee naar huis te krijgen, ze wou liever nog wat blijven spelen.
Maandag zijn we op bezoek geweest bij Marijke. Ook zij heeft twee dochters van 2 jaar en 6 maand. Zij is van beide dochters hier bevallen bij dezelfde gynaecoloog waar ik nu bij ga. Twee keer thuis in water, dus ik was wel nieuwsgierig naar wat ze er van te vertellen had. Het was ook een plezier om de twee meisjes samen bezig te zien. Eerst wat onwennig en ruzie maken voor hetzelfde speelgoed maar na een tijd hadden ze door dat samen spelen veel leuker was en ze hebben echt staan gillen van plezier. Ook nu was het weer ruzie om Renee mee naar huis te krijgen. Maar we hebben gevraagd dat Jitske en haar mama maar eens snel bij ons langs moeten komen om te spelen.

Met Renee gaat het ook allemaal goed. Ze beseft niet dat er een baby in mijn buik zit, maar is wel helemaal in de ban van baby's. Ze loopt er vaak direct heen en gaat erbij zitten of geeft een speelgoedje aan het babytje. Heel lief om te zien, ze gaat zeker een goede grote zus worden die (waarschijnlijk teveel) altijd wil helpen.
Ze groeit echt snel en is van een peuter een echte kleuter aan het worden. Naar school gaan doet haar ook deugd, ze leert wat afstand te nemen van mij en meer met andere te communiceren. Elke woensdag hebben we speelclub en zie ik hoe ze als maar sneller ergens op haar gemak is en ook beter met andere kindjes speelt. De eerste keren speelde ze veel op zichzelf, vandaag heeft ze een hele morgen samen gespeeld met de andere en veel plezier gemaakt. Het was echt fantastisch om te zien. Ik zou echt eens moeten leren mijn fototoestel mee te nemen,  dan kan ik het wat delen.

Thuis begint ze ook meer haar eigen plek te zoeken. Zo is ze al twee weken op zoek naar een comfortabele zitplaats voor voor de tv. Ze is begonnen met de kartonnen doos, dan in de grote zetel, dan op een dekentje, ook met de banaan erbij (een groot langwerpig kussen), op haar schommelpaardje, op één van haar stoeltjes, haar speelgoedauto,  in de wasmand, ... Alles werd tot voor de tv gesleurd.

Maar dan eindelijk heeft mama toch toegegeven en voor haar een eigen zetel/troon gekocht. Het is duidelijk he, dit is wat ons prinsesje nodig had ;-)

Sebiet komt Pieter thuis na weer 10 dagen in de jungle te hebben gezeten. Dit weekend gaan we nog eens naar de zee proberen te gaan. Ik heb wat moeite met accommodatie te vinden, dus duimen dat het deze keer wel door gaat.

Bezoek aan de gynaecoloog

Ondertussen zijn we weeral een tweetal weken verder. Heel veel is er in die twee weken niet gebeurd hoor maar ik heb een paar mensen nieuwsgierig gemaakt en die verwachten antwoorden op de blog.

Maar we beginnen bij het begin he. Renee die gaat nu al een maand naar de opvang en begint het steeds leuker te vinden. De eerste week kwamen er veel tranen aan te pas en wou ze me niet los laten. Met de tweede week waren het nog wel tranen maar ging ze toch mooi mee met de juf. De derde week was het zonder tranen en begon ze ook meer los te komen in de klas. Met de vierde week gaat ze al heel graag en krijg ik ze soms zelfs moeilijk mee naar huis. Ze is braaf, speelt met de andere kindjes en vind het heel fijn als de juf haar haar doet. Elke dag komt ze wel met een ander kapsel naar huis.

Ondertussen weet de mama zich ook goed bezig te houden. Niet echt interessante dingen vrees ik, veel huishoudelijke taken, uitzoeken van praktische dingen, regelen van formaliteiten en wachten op de huisbaas voor het repareren van een paar lekken. Ook heb ik Renee haar kamer wat meer kleur gegeven met een paar prachtige stickers van het circus.

Ze vind ze zelf ook prachtig en elke keer ze ze ziet zegt ze 'oohh'.

Ook ben ik een paar uur zoet geweest met het pellen en versnijden van een kokosnoot. Die kwam vers uit onze hof :-)

De poezen zitten ook niet stil, die komen elke dag wel thuis met een hagedis of een vogeltje, vaak meerdere op een dag.

In onze tuin hebben we ook nog wat bezoek gehad van allerlei beestjes zoals een toekan, een kolibrie en zelfs een kleine schorpioen. 

Niet alle beestjes zien we graag komen.

Pieter was weer voor 10 dagen naar de werf in de mijn. Woensdag is hij terug thuis gekomen, donderdag moest hij nog een dag naar kantoor en dan hadden we een lang weekend van 3 dagen waarin we vanalles gepland hadden.

Vrijdag zijn we naar de gynaecoloog geweest.  De dokter was heel aardig, een iets oudere man maar heel familiair waardoor we ons direct op ons gemak voelde. Hij begon met  persoonlijke vragen over wie we waren, waar we vandaan kwamen en wat we deden en nam echt zijn tijd met ons (iets dat we toch zeker niet gewoon zijn). Hij is getrouwd en zijn vrouw is ook gynaecologe en samen zijn ze in Panama gekend voor hun thuisbevallingen. Veel ervan ook nog eens in het water. Ik heb hier vorige week een Hollandse leren kennen die 6 maand geleden bij hem thuis bevallen is en zij kan er alleen maar lovend over spreken. In zijn praktijk hingen er ook veel foto's van thuisbevallingen, dat lijkt me echt wel een unieke belevenis.

Na dit gesprek was er natuurlijk ook een onderzoek van de buik en een echo. We hadden hem laten weten dat we het geslacht nog niet kende en dat we (vooral ik dan) erg nieuwsgierig waren. Dus ging hij eerst eens hier naar kijken. 

De baby hadden we natuurlijk snel gevonden, nog even bepalen hoe die lag, dat viel effe tegen. Fred lag met het hoofd naar ons en de benen de andere kant op (richting mijn rug) met de benen goed dicht genepen. Het was dus heel onduidelijk om een geslacht te bepalen. Heel twijfelachtig zei hij dat hij dacht dat het een meisje was, nog wat verder porren, jaja het was een meisje, zeker weten. Om na een dikke 5 minuten te beginnen twijfelen, nee, volgens hem was het toch een jongen, daar was precies iets te zien. ja, proficiat het word een jongen! oeps, vergist, het was de navelstreng, wacht nog eens zoeken. Sorry, ik heb me vergist, volgens mij is het toch een meisje. ja, deze keer is hij zeker, het wordt een meisje. En toen begon de baby zich te draaien en de beentjes te openen waardoor we eindelijk een duidelijk zicht kregen op het geslacht.

 

Op de echo ligt Fred op de rug, het hoofd is links en rechts steken er twee beentjes in de lucht. En ja, er is toch wel heel duidelijk iets tussen die benen te zien he. Het wordt een jongetje (had ik dat niet van in het begin gezegd).  

Voor de rest is Fred heel gezond, Fred heeft alles wat die moet hebben, is volledig mee met de groei. Zal geen zware baby worden bij de bevalling (waarschijnlijk), maar had al wel grote voeten, wat een verrassing. Fred was ook al goed aan het bewegen (heel beweeglijk zelfs) en had al erg goede reflexen met de handjes. Reflexen die normaal pas over een paar weken zouden ontwikkeld zijn, dus het is een slimmerikske :-) 

Het onderzoek heeft lang geduurd en hij nam echt zijn tijd om ons veel uit te leggen. ook Pieter was heel content. Omdat alles goed is en tot nu toe ook vlot is verlopen hebben we een nieuwe afspraak gemaakt voor over 6 weken, en dan kan Pieter ook terug mee.

Voor zaterdag en zondag hadden we een weekendje aan zee gepland, El Palma. Het ligt op ongeveer een kleine twee uur rijden van hier en zou een echt surferstrand zijn. Wij gingen vooral om eens wat van Panama te zien en Renee lekker in het zand te laten spelen.

Jammer genoeg is dit niet doorgegaan. Vrijdagnacht ben ik ziek geworden, veel overgeven en diarree. Dit heeft ook heel zaterdag geduurd (vooral misselijk). Gelukkig voelde ik me zondag al terug een stuk beter, beetje slap van een dag niets te eten maar dat komt wel goed. Pieter heeft zondag dan weer wat op de zetel gelegen want die voelde zich ook geen 100%, maar het is gelukkig niet doorgekomen. We gaan over twee weken nog eens proberen om naar de zee te gaan. We vonden het natuurlijk heel jammer en zeker voor Renee. We hebben zondagmiddag dan maar haar zwembadje op terras gezet zodat ze daar wat in kon spelen.

Dat was nog heel leuk. Ik hoop dat ik jullie binnen twee weken een verslag met mooie foto's van het strand kan leveren en later deze week zal er ook nog wel een foto volgen van de zwangere buik op 5 maand.