Waar waren we gebleven? Ik zal in augustus beginnen, vlak voor de verhuis. Toen hebben we nog bezoek gehad van tante Kim. Ze is een weekje bij ons komen logeren en kwam me ook helpen met de kindjes tijdens de verhuis. Pieter zat al in Marseille dus stond ik er alleen voor met de verhuis. En Pascale was ook in verlof dus had ook geen opvang voor die twee bengels. Maar gelukkig was tante Kim daar en we hebben (eerlijk waar!) nog nooit zo'n vlotte verhuis gehad. Maar eerst waren er nog een paar dagen vakantie.
Tante Kim kwam al vroeg in de ochtend aan op de luchthaven van Lourdes, daar hebben we dan maar ineens een uitstapje aan gekoppeld, naar Lourdes natuurlijk. Tja, wat kan je ervan zeggen, word er serieus uitgebuit hé met al die winkeltjes. Heel drukke bedoeling en veel nonnekes :-)
We zijn ook een kaarsje gaan branden voor de grootouders die er niet meer zijn, voor de grootouders die er nog wel zijn en nog een specialeke voor bolleke, mijn toekomstig metekindje. En hij kan het gebruiken, want hij heeft wat last van zijn suiker. Maar dankzij ons kaarsje komt dat dus allemaal wel dik in orde, daar twijfel ik niet aan.
Wat hebben we nog gedaan, we zijn naar de markt geweest, heel veel lekkers gekocht! We zijn gaan wandelen in Pau, lekker gaan lunchen, we hebben een rokje en een kleedje gemaakt voor Renee en we hebben heel veel (maar dan ook heel veel) gebabbeld. Het was super gezellig en er waren natuurlijk traantjes bij het afscheid (voornamelijk Renee). Nog eens ne merci aan tante Kim voor de hulp en de gezelligheid.
En dan was het ook tijd voor ons om te vertrekken. Van Pau naar Marseille, op zich niet zo heel ver, zeker niet met het vliegtuig. Was het niet dat tijdens de vakantiemaanden er geen rechtstreekse vluchten zijn en we over Parijs moesten vliegen. En omdat het zo'n klein vliegtuig was mocht ik ook mijn buggy niet meenemen als handbagage en moest ik hem met de koffers mee afgeven. Niet zo heel erg denk je dan, op zich niet nee alleen hadden we maar 1 uur overstap tijd in Parijs, de eerste vlucht had wat vertraging, moest ik dus met twee kinderen en handbagage (zonder buggy) lopen naar de volgende vlucht en was dat allemaal nog eens onduidelijk aangeduid. Ik heb daar aan drie verschillende mensen van de luchthaven gevraagd om me effe te helpen, niemand die dat wou, erg he! Gelukkig hadden we het net op tijd gehaald.
Jammer genoeg stopte onze 'niet zo leuke reisdag' daar niet. Het huis hier leek wel ontploft! Onze spullen waren al aangekomen en je kon dus amper bewegen hier in huis. Kwam nog eens bij dat er niks elektrische toestellen aanwezig waren, zelfs geen vuur in de keuken, alles zou de volgende dag worden geleverd. een tafel hadden we ook nog niet en de kinderen waren natuurlijk lastig (het was dan ook al bijna 7u en ze hadden nog niet gegeten).
swat, laat ons wat doorspoelen tot na het weekend, wanneer we een beetje gesetteld waren.
Maandag 1 september, Renee's eerste schooldag. Daar had ze lang naar uitgekeken! Het begon wel met een inloopweek. De eerste dag was 1 uurtje met mama erbij, 2de dag 1 uurtje alleen, 3de dag 2 uurtjes, 4de dag tot na de lunch (12u) en de laatste dag een volledige dag. Voor de eerste 2 dagen had ik een babysit voorzien voor Kasper zodat ik me op Renee kon concentreren.
Renee gaat dus naar een internationale school waar ze Engels en Frans spreken. In de praktijk wil dat zeggen dat ze de eerste twee dagen van de week Frans spreken, de laatste twee dagen Engels en de woensdag is om en om. Het Frans is voor Renee geen probleem, het Engels is nieuw, maar dat is het voor de meeste kindjes in de klas. Het is maar een klein klasje, 9 kindjes, waarvan maar 2 meisjes.
Ondertussen gaat ze een maand en ze vind het fantastisch, ze heeft altijd verdriet als het weekend is en school toe is. Op die maand tijd heeft ze al veel vooruitgang geboekt, zowel in haar spreken als in haar doen. Ze leert duidelijk veel met naar school te gaan.
Dan hebben we nog ons Kasper, die is ondertussen beginnen kruipen en dat gaat al heel vlot! sinds een dikke week zet hij ook al zijn eerste stapjes. Hij vind het heel leuk om achter zijn karretje te lopen, alleen dat sturen lukt hem nog niet :-) Het is nog steeds een rustig en vrolijk kereltje dat heel nieuwsgierig is en graag op verkenning gaat. Houd ook van lawaai maken en is echt dol op zijn zus. Hij kruipt nog liever achter de zus aan dan achter zijn mama. Het is echt ongelooflijk hoe snel ze groot worden.
Goed, ik ga het hierbij laten voor nu, ik moet Renee van school gaan halen. Deze ga ik al posten en volgende keer maak ik gewoon een nieuw bericht om verder te vertellen. Dan zullen we het eens hebben over de Provence.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten