Ik moet zeggen dat onze reis naar ZA een nieuwe ervaring was en zeker eentje om nooit te vergeten. Jammer genoeg waren het niet altijd positieve dingen die deze reis memorabel maken.
Zo wil ik iedereen die naar ZA gaat aanraden om niet met een camper rond te reizen maar neem een auto en gaan van guesthouse naar guesthouse. Het zal veel comfortabeler zijn want ZA is in onze ogen geen camperland.
Voor de rest wil ik het in dit dagboek hebben over alle leuke dingen die we gezien en gedaan hebben.
Het eerste weekend zaten we in Drankensberg. We hadden er een hutje gehuurd op een idealistisch plekje. Het was er zo prachtig dat we besloten om nog een extra nacht te blijven (mede ook omdat Renee ziek was en hierdoor wat extra rust kreeg).
We hadden een prachtig zicht op de bergen, de honden van de eigenaars kwamen af en toe eens goeiendag zeggen (wat Renee natuurlijk fantastisch vond), 's morgens en 's avonds kwamen de schapen langs en voor de rest was het er gewoon stil genieten.
Toen was het tijd om te vertrekken want het was safari tijd. We trokken naar een privaat natuurpark nabij Ladysmith, genaamd Nambiti park. Het was een heel groot park waarin ongeveer een tiental lodges waren verspreid. Het onze was Nambiti plains en lag in het noorden. Er was plaats voor 5 koppels. Onze kamer bestond uit twee ronde hutten die verbonden waren. In ene had je de badkamer en in de andere het slaapgedeelte. Het was erg luxueus en rond het kamp was er geen omheining, de wilde dieren konden dus echt tot aan de deur komen. Opletten geblazen als je naar de main lodge liep voor de maaltijd.
We verbleven er twee dagen en hadden ook 4 games drives, de echte safari. Niet echt iets voor een klein meisje dus die bleef bij de babysit. Je had er twee per dag, 's morgens van half zes tot half negen en 's avonds van vijf tot acht. Onze eerste rit was een avondrit en een enorm succes. We zagen verschillende reeën, giraffen, neushoorns, waterbuffels, zebra's, olifanten, het wildebeest en talrijke vogels. De olifanten bestonden uit een groepje van 3 mannen. Ze waren erg indrukwekkend en kwamen tot twee meter van de auto. Op zo'n moment vind je een olifant niet schattig maar besef je dat het een wild beest is. Ook de neushoorns hebben we kunnen benaderen tot een 10-tal meters, erg spectaculair voor zo'n schichtig beest. Toen het tijd was om terug naar het kamp te keren kwamen we een grote kudde buffels tegen die de weg blokkeerde. Uiteindelijk waren we 20 min verder voor ze ons doorlieten.
De volgende morgen waren we nog maar 10 minuten onderweg of we botste letterlijk op een stel leeuwen. We waren allemaal erg verrast om oog in oog te staan met de koning van alle dieren. Ze kwamen rustig dichter en passeerde onze auto. Ik zat helemaal vanachter en één van hen besloot om effe het achterwiel te komen besnuffelen. Nog geen twee meter van mij af, dan houd ge wel effe u adem in zenne.
Even later kwamen we ook de moeder en haar welpen (2 jaar) tegen, die waren net gaan jagen en hadden een zebra en wildebeest buit gemaakt.
De volgende twee game drives vielen letterlijk in het water. Het begon zo hard te stormen en regenen dat we geen hand voor ogen zagen en genoodzaakt waren om vervroegd terug te keren. Ook bij de laatste rit was door het slechte weer geen beest buiten te vinden.
Tijd om te vertrekken en terug wat goed weer op te zoeken. Die dachten we wel te vinden aan de oost-kust, nabij Durban. Onderweg bleef het goed regenen en die avond waren we verplicht om binnen te kamperen. Maar toen we opstonden scheen de zon weer heel fel.
Jammer genoeg konden we van dit prachtige weer en strand niet veel genieten. Renee haar ABIO sloeg niet aan en het kind voelde zich echt ellendig. Andere ABIO en geduld hebben, 24u later leek deze dan toch aan te slaan maar toen hadden we al besloten om verder te rijden.
We reden verder naar het zuiden. De meeste vakantiegangers vliegen dit stuk tot Port-Elizabeth, heel verstandig van deze mensen en daarom vliegen wij in dit dagboek mee tot Addo.
Addo elephant park, voor wie al in ZA geweest is zal het wel bekend in de oren klinken. Ook hier verbleven we twee nachten om het park op ons eigen te verkennen, de zogenaamde self drive. De meeste mensen met de auto, wij met de camper. Voordeel is dat wij wel hoger zaten en aangezien Addo zo dichtbegroeid is hebben we dit voordeel goed kunnen benutten. Met een kaart van het park in de hand gingen we op zoek naar de beestjes.
En die vonden we ook: zwijnen, roofvogels, schildpadden, olifanten, zebra's, apen, mangoose, zilverrugvossen, reeën, allerlei volgels, ...
Al deze beestjes zie je dus vanuit de auto maar de apen hebben we van veel dichter bij gezien. Die hielden strooptocht bij ons op de camping. De eerste keer ze langs kwamen waren wij thuis en zijn ze vooral de buren gaan pesten. De tweede keer waren we weg en toen we terug kwamen hadden ze Renee haar speelgoed in het rond geslingerd. Algoed niets kapot en niets verdwenen.
ZA is groot dus we moesten maar weer eens doorrijden. Volgende halte het Tsitsikamma park. Dit park is in de garden route gelegen en echt een prachtig stukje natuur. Een goede wandeling mocht dus niet ontbreken en na ons geïnformeerd te hebben leken ze alleen maar meerdaagse wandelingen te hebben. Er was er maar 1 van een paar kilometer en die hebben we dan ook maar gedaan. Een dik uur wandelen maar wel heel mooie natuur. Tegen de avond begon het weer te regen dus de volgende morgen hebben we snel alles gepakt om verder te rijden naar de zon.
Nu trokken we richting Oudtshoorn voor twee dingen: de cango caves en de struisvogels. Het was weekend en die zaterdag ging het rijden zo vlot dat we in de namiddag besloten om het dierenpark te bezoeken. Altijd leuk voor Renee.
De volgende morgen waren we op tijd weg en de eerste stop waren de cango caves. Hier had je twee keuzes: de korte toeristische route of de langere avontuurlijke route. De keuze was snel gemaakt aangezien de tweede route bestond uit het je door smalle openingen wurmen. Dat gingen we ons Renee nog niet aandoen.
Dan was het tijd om de struisvogels farms op te zoeken voor een lekkere struisvogel steak. Jammer genoeg bleken deze farms op zondag gesloten, dus dat konden we van ons lijstje schrappen. Op naar de volgende stopplaats, Mossel Bay.
De eigenaar van de hutjes in Drakensberg had ons er een camping aangeraden op de punt van Mossel Bay. Maar wat wij niet wisten is dat het daar erg gekend is voor zijn wind en deze was zo fel (en pijnlijk door het zand) dat we de charme van dit plaatsje maar moeilijk konden zien. 's avonds waren we verplicht om op restaurant te gaan maar achteraf gezien geen spijt van. Een heerlijk visrestaurantje waar we ons tegoed hebben gedaan aan een gemende visschotel. Om vingers en duimen bij af te likken.
Vervolgens maakte we een stop in Swellendam. Een prachtig plaatsje waar we hadden afgesproken met vrienden van opa. Ze zaten midden in een verhuis dus spraken we af op restaurant. Het werd een heel gezellige avond en eindelijk werd er eens echt Afrikaans gegeten. Een soort gehaktschotel met rijst.
We zaten gezellig buiten toen de kinderen van de eigenares enthousiast reageerde op iets in de gracht. Het bleek een enorm stekelvarken te zijn, zo groot als ons Marie! Met van die hele grote zwart-wit stekels. Jammer dat ik mijn camera niet bij had.
De volgende morgen reden we terug richting kust en stopte bij Hermanus, een heel leuk vissersdorpje dat was uitgegroeid tot een echt kuststadje. Het stadje is gekend voor walvisspotten maar daarvoor waren wij in het verkeerde seizoen op bezoek.
De volgende stop was in Stellenbosch, de wijnstreek van ZA. Hier moesten we toch gaan wijnproeven. Keuze genoeg en daarom maar een wilde gok gewaagd. Er was ook een restaurant dus besloten we daar te gaan lunchen. Er aangekomen bleek het een sterrenrestaurant te zijn op een prachtige plaats. Heerlijk gegeten met aangepaste, lokale wijnen voor maar weinig geld. Na het eten was het tijd om te gaan wijnproeven, maar bleek dat ze op dit domein ook olijfolie maakte en je kon ook aan olijfproeven doen. Aangezien we al goed van de wijn hadden geproefd bij de maaltijd besloten we voor dit laatste te gaan. Ze hadden twee soorten olijfolies en een balsamico azijn. Het was heel leerrijk en ook heel lekker.
De dag erna hadden we afgesproken met vrienden van opa in de fruitstreek Serres. Een dal gevuld met fruitbomen, echt een prachtig zicht. We kregen een rondleiding door het dal en 's avonds stond er een echte 'braaj' op het menu. Dit is de nationale sport van ZA, bbq op hout. Het was een heerlijke en gezellige avond en de volgende dag reed de gastvrouw ons naar de west kust, Langebaan.
Na een fantastische vislunch aan het strand namen we afscheid van onze gastvrouw en trokken we met Renee naar het strand. En het duurde niet lang vooraleer Renee nat was en onder het zand zat.
Maar daar dient een strand toch voor he. We hadden zoveel plezier dat we besloten niet verder te rijden maar lekker van de zon en de zee te genieten. Dus ook de volgende dag kon je ons aan het strand vinden. Lekker rondlopen en wat naar de mensen kijken, Renee was helemaal in haar nopjes.
Na twee dagen strand was het tijd om nog eens verder te rijden en weer iets actiever te doen. Vlakbij was het west coast national park en goed voor een lange wandeling. Zo'n 9 km in de groene duinen zonder een mens te zien maar wel reeën en struisvogels.
En dan nog een rit voorbij Cape Town, langs Chapman's point tot in Monkey Valley. Onze laatste camping was een vervallen boerderij vol met verlaten caravans en beestjes overal. Klinkt misschien slecht maar het had zo wel zijn charme. Als er beestjes in de buurt zijn is ons Renee gelukkig.
De volgende dag reden we terug richting Cape Town want het was tijd om de camper in te leveren. We hadden nog twee dagen om Cape Town te verkennen dus het eerste wat we deden was naar de tafelberg rijden. Deze kan je echt niet overslaan en we hadden geluk, er was geen wolkje aan de lucht.
De rest van onze dagen deden we rustig aan. Mooie wandelingen op de kaai en een bezoek aan het aquarium.
En daarna nog drie vluchten tot het koude België land. Maar niet voor lang, we zullen snel de zon weer opzoeken.
